Page 26 - 2025年9月《湄公河》
P. 26

รายงานพิ ิ เศษ  / 特稿
           รายงานพิิเศษ / 特稿





































                                             ิ
                                       งิวทัเบัตเตบัโตเคียงคชุม่ชนิ
                                                       ิ
                                                                       ่
                                                                       ่
                                         �
                                           藏戏与社区 共生




                                                                        ื
                                                                       �
                                                                                   ่
                                                                            ิ
                                                                                ่
                       ิ
                     ิ
                                             ิ
                                         ั
                                            ่
                                     ้
                            �
                             ื
                                                        ้
               ศูิลปะง�วทเบต์เชอมโยูงใกลชิดกบชวต์ของคนัในัทอง     นั่มาชอเหรนักลาววา “ในัต์อนันัั�นัอาจำารยู์ของผิมต์อง
                                                                                                            ้
                                                                                          �
                                     ่�
                                                                  �
            ิ
                                                       ่�
                                                                                                        ิ
           ถิ�นั ง�วทเบต์หยู่าหลง จำาซู่ เสำวยูปา เป็นัแขนังหนัึ�งทเป็นั  เหนัือยูยูากอยู่างมาก ปัจำจำบนันั่การสำอนัผิ่านัคลปเสำ่ยูง
                                                                                      ๊
                  ิ
               ิ
                                                                                       ั
                                                                     ่
             ั
                                                                    ิ
                                                                                   ึ
           ต์วแทนัของศูิลปะโบราณนั่ �                          และวดโอสำะดวกสำบายูข�นัมาก”
                                                                    ้
                                        ่
                                            ิ
                                                                                                    ์
                                          ่
                                          ู
                                                   ้
                                ๊
                            ้
                                                                                                             �
                         ิ
                    ื
               นั่มาชอเหรนั ผิูนัำาชมชนัจำาซูฉีเต์ง และผิูสำืบทอด  ดวยูความพัยูายูามสำ่งเสำริมและอนั๊รักษมากขึ�นั เมือ
                    �
           มรดกภูมิปัญญาทางวฒนัธ์รรมระดบชาต์กลาวแนัะนัำา       ปี 2549 ง�วทเบต์จำาซู่ เสำวยูปาไดรับการขึ�นัทะเบ่ยูนัเป็นั
                                          ั
                                                  ่
                              ั
                                                                        ิ
                                                                                           ้
                                               ิ
                                                                                     ่�
                                                                          ิ
                                                    ิ
                                                 ิ
           วา “ในัแงของต์นักาเนัิดทางประวต์ศูาสำต์ร์ ง�วทเบต์ของ  มรดกภูมิปัญญาทางวฒนัธ์รรมแห่งชาต์ และในัปี 2552
                                         ิ
                           ำ
                                                                                                 ิ
                        ้
                   ่
                                                                                 ั
                                        ั
            ่
           เราถิอวาเป็นัง�วทเกาแกทสำ๊ดประเภทหนัึ�ง” จำาซู่ฉีู่เต์งจำง  ง�วทเบต์ท�งหมดไดรบการขึ�นัทะเบ่ยูนัในัรายูชือต์วแทนั
                  ่
                                                                                ั
                                                                                                      �
                       ิ
                                                                ิ
                            ่
                          ่�
                                                                       ั
                                                                   ิ
                                                         ึ
                                                                               ้
                                                                                                         ั
               ื
                               ่
                                 ่�
                                                       ิ
                                          ำ
                                                      ิ
                                                                                                    ิ
                                                   ิ
                                                                                                           ์
                                                                                 ั
                                  ่
                             ่
                                        ้
             ้
           ไดรับการขนัานันัามวา “หมูบ้านัต์นักาเนัิดของง�วทเบต์”  มรดกภูมิปัญญาทางวฒนัธ์รรมของมนั๊ษยูชาต์จำากองคการ
                              ่
                   �
                                 ิ
               นั่มาชอเหรนั เร�มเรยูนัง�วทเบต์เมืออายู 16 ปี โดยูเรยูนั  ยูเนัสำโก
                                                        ่
                                    ิ
                    ื
                                         �
                        ิ
                           ิ
                                              ๊
                                                                ู
                     ์
                      ้
                                                                                   ื
                                ้
                                                                                   �
                                                        ้
                                                        ๊
                         ื
                                                                                             ั
           กบอาจำารยูผิูม่ชอเสำ่ยูงดานัง�วทเบต์อยู่าง ไป๋หม่าต์นัจำ ู  เมือปี 2551 นั่มาชอเหรนัไดรบการยูกยู่องให้เป็นั
                         �
                                       ิ
                                    ิ
                                                                                        ิ
                                                                    �
                                                                                            ้
            ั
                                         ำ
                                                                                                             ั
                                                                        ื
           ในัสำมัยูนัั�นัสำภาพัแวดลอมคอนัข้างลาบาก เขามักฝีึกซู้อม  ต์วแทนัผิู้สำบทอดมรดกภูมิปัญญาทางวฒนัธ์รรมระดบ
                              ้
                                  ่
                                                                                                 ั
                                                                ั
                        ้
           ในัห๊บเขาโลงแจำง ใช้เสำ่ยูงสำะทอนัระหวางห๊บเขามาแยูกแยูะ  ชาต์  โดยูรับผิิดชอบในัการถิายูทอดให้คาแนัะนัำาแกศูิษยู  ์
                                                                                                          ่
                                                                                                 ำ
                     ่
                                                                                       ่
                                   ้
                                          ่
                                                                   ิ
           ความถิูกต์องของการร้องง�ว และเนัือเพัลงท�งหมดต์อง   และสำืบสำานัศูิลปะง�วโบราณ ปัจำจำบนัเขาไดเร�มถิายูทอดสำ ู ่
                                                        ้
                                                                               ิ
                    ้
                                                 ั
                                                                                            ั
                                                                                           ๊
                                                                                                       ่
                                  ิ
                                                                                                   ้
                                          �
                                                                                                    ิ
                                                       ึ
                           ั
                                 �
                                 ื
                                                 ึ
                        ำ
                                          ้
                                          ู
           อาศูัยูการทองจำา ดงนัั�นัเพัอให้เร่ยูนัรไดดยู�งข�นั เขาถิงกบ  คนัร่นัหลานัแลว
                                            ้
                                                         ั
                     ่
                                                                            ้
                                             ่
                                                                   ๊
                                               ิ
                                                                                                   ิ
                                                                                                      ิ
           ไปคางคนัทบ้านัอาจำารยู์ อาศูัยูการสำอนัแบบปากเปลาในั   หลงจำากพััฒนัามาหลายูปี คณะละครง�วทเบต์ชมชนั
                     ่
                                                                                                          ๊
                                                                     ั
                     �
                  ื
               ้
                                                       ่
                                                                                                          ๊
                                                                                                     ื
                                                                    ่
                                                                          ๊
                                                                    ู
                                                                      ิ
                        ำ
                                                                            ั
                                      ่
           การคอยู ๆ จำดจำาเนัือเพัลงและทาทาง                  จำาซู่ฉีเต์ง ปัจำจำบนัม่สำมาชิกมากกวา 30 คนั ในัเดอนัมิถินัายูนั
                                                                                          ่
                           �
                ่
          26
   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31