Page 19 - 2025年6月《湄公河》

รายิ่งานพิิเศษ
特稿 /
特稿 / รา ยิ่ งานพิ ิ เศษ
มุมมองของนักวชาการ 专家观点
้

่
่
่
นวิัตกรรมแล์ะคำวิามรวิมมอัชวิยิ่ชุบชีวิต
ิ
หัตถีศิล์ปโบราณ
์

ี
ุ
้
้
ั
ี
ำ
ผิศ.ดร.เกยรติศักด� ฟงปรีชากล่ อาจิ้ารย์ประจิ้าหล่กสีติรจิ้นศึกษา
ู
ั
ั
ี
์
ี
้
้
้
วทำยาล่ยนานาชาติปรด พนมยงคำ มหาวทำยาล่ยธิรรมศาสีติร ์
创新合作让老手艺活出
“年轻范儿”
泰国法政大学比里·帕侬荣国际学院
助理教授、博士 冯忠芳
์
ำ
สำาหรับการสำร้างสำรรคุศิลปะว่ฒนัธรรมนัั�นัมีอยมากมาย
่
ั
ู
ท�ว่ประเทศจีนั ยกตว่อย่างเชนั ผิลตภณฑทางว่ฒนัธรรม
์
ั
ั
ั
่
ี
ั
ิ
ั
ั
์
์
ี
ี
�
ิ
�
ี
เมือว่นัท 14 มกราคุม 2568 ประธานัาธิบดสำ จี�นัผิิง และศิลปะสำร้างสำรรคุของพิิพิิธภณฑพิระราชว่งโบราณมา
ั
ั
ั
ี
้
ี
่
ุ
่
ช�ให้เห็นัว่า “อารยธรรมทกสำายตางสำืบทอดสำายเลอดทาง ผิสำมผิสำานัประเพิณและคุว่ามทนัสำมัยไดอย่างลงตว่ โดย
ื
้
์
ื
ิ
ิ
ุ
จีตว่ญญาณของชาต ตองอาศัยการสำบทอดและอนัุรักษ ์ นัำาองคุประกอบของโบราณว่ตถิและรปแบบสำถิาปัตยกรรม
ู
ั
ิ
ั
้
�
ั
ิ
ั
ั
้
อย่างตอเนัือง พิร้อมท�งตองพิฒนัาให้ทนัสำมัยและกลา มาผิสำมผิสำานัเขากบการออกแบบรว่มสำมัย ผิลตภณฑ ์
่
่
้
ั
ั
์
สำร้างสำรรคุสำิ�งใหม่” ทางว่ฒนัธรรมและศิลปะสำร้างสำรรคุของพิิพิิธภณฑ ์
ั
์
�
ั
ื
ำ
ื
ู
่
้
้
ั
สำืบสำานัอารยธรรมถิอเป็นัรากฐานัสำาคุญ อารยธรรม มณฑลกานัซู ถิอเป็นัตนัแบบของการฟันัฟัูโบราณว่ตถิุทาง
ุ
่
้
ั
ั
จีนัไดพิัฒนัาอย่างตอเนัืองมาเป็นัเว่ลาห้าพินัปี และแกนั ว่ฒนัธรรม ผิลตภณฑอยางเชนั “ตกตาม้าเขียว่” ซู�งจีาลอง
ำ
่
�
่
์
่
ี
ึ
ิ
ั
�
�
้
ำ
้
แททางจีตว่ญญาณของอารยธรรมกเป็นัรากฐานัของ มาจีากม้าสำาริดไดผิสำมผิสำานัการออกแบบททนัสำมัยเพิอ
ิ
ั
�
ื
ิ
็
ี
ั
ี
ำ
ั
่
ั
์
ั
ิ
ิ
ั
อตลกษณ์ประจีาชาต การอนัุรักษมรดกทางว่ฒนัธรรม มอบชว่ตใหม่ให้กบโบราณว่ตถิุเหลานัี �
์
ั
คุว่ร “สำืบสำานัสำายเลอดทางประว่ตศาสำตร์และว่ฒนัธรรม” ประเทศไทยเป็นัประเทศทมีแนัว่คุดสำร้างสำรรคุ รัฐบาล
ิ
ิ
ี
�
ื
ั
้
การสำืบสำานันัี�ไม่เพิียงแตเป็นัการฟันัฟัอดตเทานัั�นั แตยัง มีนัโยบายสำ่งเสำรมการพิฒนัาเศรษฐกจีสำร้างสำรรคุ ประเทศ
ู
่
่
ั
์
ี
ิ
�
ิ
่
ำ
เป็นัการอนัุรกษคุุณลกษณะของอารยธรรมคุว่บคุไปกบ ไทยมีตว่อย่างคุว่ามสำาเรจีมากมายในัอตสำาหกรรมว่ฒนัธรรม
่
็
ั
ั
ู
ั
์
ั
ั
ุ
์
้
ู
ี
�
ุ
การเปลยนัแปลงสำ่ยคุสำมัยใหม่ และอตสำาหกรรมสำรางสำรรคุ เชนั นัว่ตกรรมงานัหัตถิกรรม
ั
ุ
่
ื
ั
้
�
ั
ื
ำ
นัว่ตกรรมคุอหัว่ใจีสำาคุญของอารยธรรม เราตองยึด พินับ้านัและการพิัฒนัาผิ้าไหมไทยให้ทนัสำมัย ผิ้าไหมไทย
ั
ิ
ิ
ิ
ั
้
ั
มั�นัในัจีตว่ญญาณแห่งการรเร�มสำร้างสำรรคุ “ยึดมั�นัในัว่ถิ ี ของเชยงใหม่ไดพิฒนัาเป็นัสำนัคุาแฟัชั�นัระดบไฮั่เอนัด ์
ิ
ิ
์
้
ี
ิ
ิ
้
์
ิ
ั
ี
ิ
�
ทางทถิูกตองโดยไม่ยึดตดกบแนัว่คุดอนัุรักษนัิยม เคุารพิ ผิ่านัโคุรงการ OTOP (หนัึ�งตาบล หนัึ�งผิลตภณฑ) ว่งการ
์
ำ
ั
ั
ี
ั
่
อดตแตไม่กลบไปสำู่อดต” และผิสำมผิสำานัว่ฒนัธรรมด�ง หุนักระบอกกไดรบการปฏว่ตเชนักนั โดยนัำาเทคุโนัโลย ี
ี
ั
่
้
่
ั
็
ิ
ิ
ั
ั
้
ั
ิ
้
้
�
ิ
�
่
�
่
เดมเข้ากบคุานัิยมรว่มสำมัย นัอกจีากนัี เรายังตองใชว่ธี การพิิมพิ์ 3 มิตมาใชสำร้างข้อตอทเคุลอนัไหว่ไดในัการแสำดง
ี
้
ื
่
ิ
์
ั
ั
่
ื
�
ั
การทางเทคุโนัโลยีเพิอนัำามรดกทางว่ฒนัธรรมให้กลบมา หุนักระบอก การพิัฒนัาผิลงานัสำร้างสำรรคุทางว่ฒนัธรรม
ี
ิ
์
�
่
ื
ี
็
มีชว่ตชว่าอกคุรั�ง และงานัสำร้างสำรรคุอนั ๆ เชนั สำตกเกอร์แม่เหลก และผิสำม
ิ
ี
19