Page 61 - 2025年7月《占芭》

,j;oda[rklk9uo | 快乐中文

ຳ
່
່
່
່
ຳ
ື
່
ັ
່
ິ
້
ຈີິດໃຈີທີ່ອດເມ່ອຍຈີົນໍ້ເຖິງທີ່ສຸດ, ແຕ້ພັັດເຮັດໃຫຫວາງຄ້ວ ໜືງທີ່ແນໍ້ມ່ບເຫນໍ້ ກັາລື່ັງຖອກັຄ້າທີ່ຫອມ່ເຂ້ມ່ຂນໍ້ລື່ົງໄປົ,
່
ຸ
້
່
່
້
ີ
່
ຳ
ຂອງລື່າວເຜຍຄ້ວາມ່ມ່ງໝົ້ນໍ້ອອກັມ່າເລື່ັກັນໍ້ອຍ. ຈີາກັນໍ້້ນໍ້ ກັຄ້ຽງຄູ້ໄປົກັັບເວລື່າທີ່ເຄ້ອນໍ້ຍາຍໄປົ, ກັາແພັງທີ່ັງ
ຸ
່
ໍ
້
່
່
້
“没胜算的事，你干吗还干？”阿 ໝົົດກັຖ�ກັປົກັຄ້ມ່ດວຍສຄ້າ, ຢ່າງຊີາໆ ກັໄດແຕ້ມ່ຂອບກັາ
ໍ
ຳ
ີ
ຸ
ົ
ໍ
ຳ
້
້
້
່
້
ໍ
�
�
觉 这个城人简直不可理喻。李善德长 ແພັງເມ່ອງອອກັມ່າຢ່າງຊີັດເຈີນໍ້, ໝົົດເມ່ອງກັກັາຍເປົັນໍ້ພັາ
່
ູ
່
ັ
ຊີະນໍ້ະຄ້ຳາທີ່ປົານໍ້ີດສະຫງາງາມ່, ສອງປົະກັາຍຄ້ົງຢ່ນໍ້ິລື່ນໍ້
່
່
່
长吐出 口气，彷 要吐出胸口所有的
ດອນໍ້.
块垒。那疲惫到极点的神情，反让他眉宇
间挤出 丝坚毅。 李善德缓缓睁开眼睛，他看到，远方出
现了 道巍峨的青黄色城墙。在晨曦沐
ໍ
ູ
“ຫາກັວາຫ້ມ່ເຫວ, ຂອຍກັຢ່າກັຮວາ, ຂອຍລື່ມ່ຢ່ຫາງ 浴下，大城的上沿泛出 道金黄色的细
ູ
ື
ື
້
້ ່
່
່ ່
້
້
ໄກັປົານໍ້ໃດຈີາກັເສ້ນໍ້ໄຊີ.”
边，彷 位无形的镏金匠正晓下浓浓
的熔金，然后随着时间推移，整片墙体都
“就算失败，我乜想知道，自己倒在距离
终点多远的 。” 被金色缓缓笼罩，勾勒出城堞轮廓，整
座城市化 件精致庄严的金器，恍有
ີ
ງ.ສາຍລື່ົມ່ນໍ້້ແຫງເຢ່ັນໍ້ສະບາຍ, ມ່ກັ່ນໍ້ຫອມ່ສົດຊີ່ນໍ້ຂອງ 永固之辉。
້
ີ
ໃບຫວ, ມ່ກັ່ນໍ້ຕ້ມ່ຂອງດນໍ້ຫັງຝນໍ້ຕ້ກັ, ຍັງມ່ກັ່ນໍ້ຫອມ່ຂອງ
ິ
ົ
ື
ິ
ື
ົ
ີ
ົ
ີ
ຸ
່
ັ
ົ
ແປົງ ປົະສມ່ກັັບກັ່ນໍ້ຄ້າວໜືອຍໜືງຂອງຊີ້ນໍ້ແກັະ, ລື່ຊີານໍ້ເຕ້ ີ ລື່າວ ທີ່ໃບໜືາເຕ້ມ່ໄປົດວຍຂ້ຝນໍ້, ໂຕ້ສ່ນໍ້ຈີົນໍ້ເກັ�ອບ
່
້
່
້
້
້
�
່
ໍ
່
ີ
່
້
ັ
ີ
່
ັ
ໍ
ື
ສົດຊີ່ນໍ້ຕ້ນໍ້ໂຕ້ຂ້ນໍ້ມ່າທີ່ນໍ້ທີ່. ຫງນໍ້ານໍ້ ອນໍ້ໃດກັມ່, ບມ່ຢ່າງ ລື່ມ່, ໃນໍ້ທີ່ສຸດກັໄດກັັບມ່າເມ່ອງທີ່ເປົັນໍ້ຂອງຕ້ົນໍ້.
ີ
ີ
້
່
ັ
ໍ
ດຽວກັຄ້ ແປົງເຂ້າບະເລື່, ວນໍ້ເວລື່າທີ່ຢ່ບອນໍ້ນໍ້້ນໍ້, ບແມ່ນໍ້ມ່ ີ
່
່
�
ູ
່ ່
່
່
້
່
ພັຽງແຕ້ຄ້້ງດຽວ ທີ່ລື່າວໄດຝນໍ້ເຖິງຕ້ົນໍ້ເອງໄດກັິນໍ້ເຂ້າໜືມ່ຫ ູ 满面尖灰、摇摇欲坠的他，终于回到了属
ັ
ົ
່
້
້
ີ
ປົິງ , ໜືຽນໍ້ໂຖ, ໂປົຖາງ (ອາຫານໍ້ເຮັດຈີາກັແປົງແບບດ້ງເດມ່ 于自己的城市。
້
ຂອງຈີີນໍ້)…
（四）
ິ
ຳ
ິ
້
ຈີ.ໃນໍ້ຕ້ອນໍ້ທີ່າອດ ຂອຍຄ້ດວາ, ກັານໍ້ນໍ້ຳາເອົາລື່ນໍ້ຈີ່ ສ່ງມ່າ
່
້
这风 爽轻柔，带着柳叶的清香，带 ເມ່ອງຫວງຢ່າງປົອດໄພັແລື່ວ, ນໍ້ັບແຕ້ນໍ້້ຕ້ໄປົອະນໍ້າຄ້ົດກັານໍ້
ື
�
່
່
່
້
着雨后黄土的泥味，还有 点点夹杂着 ເປົັນໍ້ຂນໍ້ນໍ້າງຂອງຂອຍກັຈີະກັວາງໄກັບຈີາກັັດ, ຄ້ວນໍ້ຈີະມ່ ີ
ຸ
ຳ
ໍ
່
້
້
ົ
ີ
ື
ື
່
羊肉腥膻的面香味道，令李善德为之 ຄ້ວາມ່ສຸກັຫາຍ. ແຕ້ຫັງຈີາກັທີ່ເດນໍ້ທີ່າງເສ້ນໍ້ນໍ້້ແລື່ວ, ພັັດພັບ
້
່
ວາ ຍ່ງເຂ້າໃກັຄ້ວາມ່ສຳາເລື່ັດ, ໝົຂອງຂອຍຍ່ງໜືອຍລື່ົງ, ຢ່ ່ ູ
ູ
່
່
້
້
້
振。岭南什么都有，唯独没有麦面，
ໍ
ຶ
ໃນໍ້ໃຈີກັຍ່ງຮສກັລື່ະອາຍ.
ູ
້
他在那里 的日子里，不止 次梦见吃了满 （五）
嘴的胡饼、捻头… 我原本以 ，把荔技平安送到京城，从
此仕途无量，应该会狠开心。可我跑完这
ລື່ຊີານໍ້ເຕ້ ຄ້ອຍໆມ່ນໍ້ຕ້າຂ້ນໍ້, ລື່າວແນໍ້ມ່ເຫນໍ້, ໄກັອອກັໄປົ
�
ີ
ັ
ີ
່
路下来，却发现越接近成功，我的朋友就
ື
ູ
�
ີ
່
ມ່ກັາແພັງເມ່ອງສເຫອງອົມ່ຂຽວທີ່ຕ້້ງສະຫງາຢ່. ພັາຍໃຕ້ ້
ີ
�
ຳ
່ ່
ກັານໍ້ອາບແສງທີ່ຳາອດຂອງຍາມ່ເຊີ້າ, ມ່ເສ້ນໍ້ສທີ່ອງລື່ຽບຕ້າມ່ 越少，内心就越愧疚。
ີ
ີ
ິ
�
�
ເສ້ນໍ້ຂອບເທີ່ງຂອງເມ່ອງໃຫຍ, ຄ້ກັັບວາ ມ່ຊີາງເຄ້ອບຄ້ຳາຜ ູ ້
ິ
ີ
�
່
່
່
59