Page 47 - 2025年11月《湄公河》
P. 47

特稿 /  รายงานพิิเศษ




                �
                          ิ
                      ิ
               ขอมูลเพิ�มเติม  阅读延伸
                                                                  ่
                                             จีดประก้�ย่แสู่งสู่ว�งให่้ช�ย่แดน
                                               ่
                                                         点亮一条边

                                                         本刊记者 陈晨/文





                      ิ
                                             ่
                                                  ื
                                                      ่
                                         ้
                                                      ู
                 “ผมจำนัต์นัาการนัับครั�งไม่ถิวนัวาการยูนัอยูบนัพัรม  มรกต์ในัการวาดลวดลายูขนัของนักยููงสำเข่ยูวเข้มในัการ
                                                                                                    ่
                                                                           ่
              แดนัยูนันัานัจำะเป็นัอยู่างไร : ม่ช้างเดนัเต์ร่อยู่างช้า ๆ นัก  วาดภูเขาสำเข่ยูว สำเข่ยูวออนัในัการวาดเสำนัขอบต์นัไม้ และ
                                                                                ่
                                                                                                         ้
                                             ิ
                                                                                                   ้
                                                                                      ่
                   ู
                                                                                                          ่
                                                                     ่
                                                                                                      ่
                                                                                            ิ
                                      ้
                                                                                                                ั
                                                     ่
              ยูงราแพันัอวดขนัสำวยูงาม ลอมรอบดวยูภูเขาสำเข่ยูวและ  แต์งแต์มดอกไม้สำแดงเพัือเพั�มความม่ชวต์ชวาให้กบ
               ู
                                                                                  ่
                 ำ
                                             ้
                                                                                                       ิ
                                                                        ้
                                                                                        �
                                                ั
                                                     ้
              นัำาใสำสำะอาด ซูอนัเรองราวอนันั่าประทบใจำไวมากมายู”     หมูบ้านั
                               �
                                                                     ่
                           ่
                                ื
                                       ั
                                                ู
                                                                             ู
                                                                                  ั
                                                          ็
                                                                                                     ่
                                                                                               ื
                  ่
              แม้วาเขาจำะไม่เคยูเหยู่ยูบยู่างเขาไปในัยูนันัานัเลยูกต์าม   “การอยู่ร่วมกนัอยู่างกลมกลนัระหวางระบบนัิเวศู
                                         ้
                 ่
                                                                                          ่
                                                                           ิ
                   ิ
                                                                                      ื
                                                                                              ้
                                              ้
                                                                                                            ู
              แต์หลวซูนั นัักออกแบบชาวซูานัต์ง ไดวาดภาพัพัรมแดนั  และบ้านัเกดเมืองนัอนั คอแกนัแทของ ‘การพััฒนัายูนันัานั
                     ิ
                                                                     ๊
                                                                     ่
              ยูนันัานัอยู่างชัดเจำนัผ่านังานัศูิลปะของเขา โลโกทเขาออก  ให้รงเรอง’ อยูางแทจำริง” หลวซูนักลาว  เขาไดผสำานับท
                                                                                                         ้
                                                                        ื
                                                                              ่
                                                                                   ้
                                                                                                 ่
                                                                                          ิ
                                                                                             ิ
                                                     ้
                                                       ่
                                                       �
               ู
                                                                                  ๊
                                                                                           ่
                                                                                                          ่
                                                                                  ่
                                                                          �
              แบบสำาหรับ “แนัวอารยูธ์รรมประยูกต์ยูคใหม่เพัอยูนันัานั  เพัลงอนัรนัเริงของทงนัาและเสำยูงหัวเราะของหมูบานัเข้า
                                                                       ั
                                                                          ื
                                                      ื
                                                     �
                   ำ
                                                        ู
                                           ๊
                                               ๊
                                             ์
                                                                                                            ้
               ่
              รงเรือง ชายูแดนัมั�งค�ง” ใชพัรมแดนัยูนันัานัทม่ความยูาว  ไวในัแนัวคดการออกแบบ ซูึ�งไม่เพัยูงแต์แสำดงให้เห็นัถิง
                                                                                                    ่
               ๊
                                                    ่
                                             ู
                                                    �
                                                                           ิ
                                                                                               ่
                                                                    ้
                                                                                                                ึ
                                    ้
                               ั
                                                  ่
                                                                                                         ่
                                                                                                          ิ
                                                                                        ้
                                                   ้
                                                                                                              ่
                                                                                                             ่
                                                                                                             �
                                                                                                    �
                     ิ
              4,060 กโลเมต์รเป็นักรอบ โดยูเปลยูนัหมูบานัชายูแดนั   ความปรารถินัาของชาวบานัชายูแดนัทจำะม่ชวต์ทดข�นั
                                                                                                    ่
                                                                                                                ึ
                                            ่
                                            �
                                                                    ่
                                                                                                           ์
                     374 แห่งให้กลายูเป็นัดวงดาว แลวถิกทอเสำนัสำ่สำนั  เทานัั�นั แต์ยูังนัำามาซู�งความสำขในัการสำร้างสำรรคงานัแก ่
                                                ้
                                                  ั
                                                                                           ๊
                                                                                   ึ
                                                        ้
                                                                           ่
                                                            ั
                                         ั
                       ่
                                     ่
                                                                   ั
                              �
                                                                           ้
                      ต์าง ๆ เชือมระหวางกนั ในัผลงานัของเขา ใช ้  ต์วเขาเองดวยู
                                                                                      ิ
                                                                                        ้
                                                                                   ิ
                                                                                                            ั
                                                                                                  ื
                       สำ่เทาครามในัการวาดภาพัเงาของช้าง สำ่เข่ยูว   สำาระสำาคญทหลวซูนัต์องการสำอคอ ดวงดาวท�ง 374
                                                                           ำ
                                                                             ั
                                                                                 ่
                                                                                 �
                                                                                               ื
                                                                                               �
                                                                                                        ็
                                                                                                  ่
                                                                                                      ั
                                                                                        ้
                                                                   ดวงนัั�นัสำ่องประกายูเจำดจำา ในัขณะเดยูวกนักผสำานัรวม
                                                                                     ิ
                                                                                                       ่�
                                                                             ่
                                                                                   ั
                                                                        กนัอยูางลงต์ว “ไม่ม่หมู่บ้านัใดโดดเดยูว พัวกเขา
                                                                         ั
                                                                                                      ั
                                                                        อยูรวมกนัและเต์มเต์มซู�งกนัและกนั การบรรจำบ
                                                                                             ึ
                                                                               ั
                                                                                          ็
                                                                           ่
                                                                                      ิ
                                                                           ู
                                                                                               ั
                                                                        กนัของระบบนัิเวศูและวฒนัธ์รรมนั่คอแกนัแท ้
                                                                         ั
                                                                                                        ื
                                                                                             ั
                                                                                                            ่
                                                                                                       �
                                                                                                  ื
                                                                        ของการอยู่ร่วมกนัอยู่างกลมกลนั”
                                                                                      ั
                                                                                 ู
                                                                                                              �
                                                                           ในัม๊มมองของหลวซูนั ความสำขของพันัทชายู
                                                                                                              ่
                                                                                                    ๊
                                                                                                           �
                                                                                                           ื
                                                                                          ิ
                                                                                            ิ
                                                                                            ั
                                                                                 ่
                                                                                                             ้
                                                                                ู
                                                                                                        ้
                                                                       แดนัยูังอยู่ทการปฏสำัมพันัธ์์อยู่างเปิดกวาง “ต์นัไม้
                                                                                 �
                                                                                        ิ
                                                                                           ่
                                                                                     ้
                                                                                                      ึ
                                                                         ่
                                                                  เข่ยูวขจำและภูเขาในัเสำนัสำายูต์าง ๆ แสำดงถิงรากฐานัของ
                                                                        ิ
                                                                                                    ึ
                                                                  บ้านัเกดเมืองนัอนั ดอกไม้สำ่แดงแสำดงถิงสำ่สำนัสำดใสำของ
                                                                                                       ั
                                                                                                          ่
                                                                                                        ิ
                                                                                                               ้
                                                                  ช่วต์ และเฉีดสำ่ทหลากหลายูสำะทอนัถิงทศูนัคต์ทเปิดกวาง
                                                                                                 ึ
                                                                                                          �
                                                                    ิ
                                                                                                   ั
                                                                                             ้
                                                                               ่
                                                                               �
                                                                                     ่
                                                                                                          ้
                                                                   ่
                                                                             ่
                                                                                     ๊
                                                                  ต์อประเทศูต์าง ๆ ในัลมแม่นัำาโขง” เขากลาว เสำนัสำายูท � ่
                                                                                                      ่
                                                                                                    ั
                                                                   ั
                                                                                                               ๊
                                                                                     �
                                                                  ถิกทอเข้าดวยูกนัเหลานั่ เปร่ยูบเสำมือนัคาทกทายูอนัอบอนั
                                                                                                               ่
                                                                                                          ั
                                                                              ั
                                                                                                  ำ
                                                                           ้
                                                                                   ่
                                                                  ในัภาษาไต์ “ปีนั้องสำะฮุ่ายู” (พันั้อง - สำหายู) ซูึ�งเชอมโยูง
                                                                                            �
                                                                              �
                                                                                                           �
                                                                                                           ื
                                                                                            ่
                                                                           ั
                                                                         ิ
                                                                                                  ้
                                                                    ่
                                                                  กลมชาต์พันัธ์์และประเทศูต์าง ๆ เข้าดวยูกนั
                                                                    ๊
                                                                                         ่
                                                                              ๊
                                                                                                      ั
                                                                                                                47
   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52